|
جشنوراه مجسمه های شنی (و صخره ای) که البته قرار هم نبود جشنواره باشد و آخرش هم جشنواره نشد . در جزیره ی زیبای هرموز به انجام رسید.


از این لذت بردم . ایمان کیخا و بی بی گل

اثر احمد کارگران

جباری و مجسمه اش که دل کندن از آن برایش خیلی سخت بود . او آخرین نفری بود که کارش را رها کرد .

باز هم قسمتی از ایمان کیخا و اثر زیبایش

این هم کار زیبای دوستان هنرجوی دانشگاه هنر زاهدان (عکس نمی تواند حق مطلب را ادا کند کار زیباتر از اینهاست )
مشکل اساسی بچه ها فرو ریختن مجسمه ها بود که باعث می شد کارها از سی چهل سانتی متر بالاتر نرود و این کارها را محدود می کرد . در حالی که آقای درگاهی می گفت یک نوع اسپری نگهدارنده برای همین کار وجود دارد که می شود مجسمه ها را تا ارتفاع دومتر هم بالا برد.
***
در پست های بعدی از جزیره هرموز، زیباییها ، ثروتهای طبیعی و مشکلاتش می نویسم .
درباره ی جشنواره در هرا بخوانید .
|